prosto o kolorach

Wzór point i recesywny albinos

Wzór point i recesywny albinos

Nazwa piont może niewiele mówić zwykłemu zjadaczowi chleba, ale jak usłyszałby kot syjamski, to od razu przed oczami ma taki obraz jak powyżej.

Za tą formę i pozostałe odpowiedzialny jest gen  C (ang. Color gene). Jest on podstawą w kodowaniu enzymu odpowiedzialnego za wytwarzanie koloru lub jego brak. Wyróżniamy kilka jego form, które zupełnie nad sobą dominują lub niekompletnie w następujący sposób:

C>cb=cs>ca>c

– C – jest to allel dominujący, który w formie homozygoty dominującej (CC)  i heterozygoty dominującej (C_) warunkuje wytwarzanie normalnego pigmentu. Allel ten jest dominujący do czterech pozostałych.

– cb – mutacja burmska (cbcb), która jest zależna od temperatury. Kot posiadający dwie takie kopie będzie miał pigment w dystalnych miejscach ciała (najbardziej oddalonych od jego środka), czyli uszach, pyszczku, łapkach i ogonie. Reszta jego ciała pod wpływem temperatury posiada zredukowaną ilość komórek barwnikowych. Ta mutacja zmienia kolor czarny do sepii, a rudy do żółtego. Oczy takiego zwierzaka są żółto-szare lub żółto-zielone.

cs – mutacja syjamska (cscs) działa podobnie jak ta opisana powyżej z ta różnicą, że mocniej rozjaśnia tułowie zwierzęcia, a oczy są niebieskie.

ca – mutacja biała albinotyczna niebieskooka (caca). Kot jest śnieżnobiały z bladoniebieskimi oczami.

c – mutacja biała albinotyczna czerwonooka (cc). Zwierzę oprócz białej okrywy posiada czerwone oczy.

Wartym wspomnienia jest połączenie genu burmskiego z syjamskim (cbcs), które cechuje niepełna dominacją pomiędzy sobą. Co to oznacza? Tyle, że połączenie tych dwóch alleli daje efekt pośredni pomiędzy tymi dwoma kolorami i nazywa się je umaszczeniem tonkijskim.